Metoda BLW – daj dziecku wybór

BLW – co to znaczy?

Sam skrót BLW pochodzi z angielskiego Baby Led Weaning, co można przetłumaczyć jako rozszerzanie diety niemowlęcia kierowane przez samo dziecko. To nowy sposób żywienia, w którym pomija się etap karmienia łyżeczką przez rodzica czy opiekuna. W zamian za to, umożliwia się niemowlęciu samodzielny wybór posiłku o odpowiednio dobranej konsystencji.
Karmienie tą metodą zdobywa coraz większą popularność wśród rodziców.

 

BLW – kiedy i jak zastosować w praktyce?

Aby zastosować tę metodę, niemowlę musi samodzielnie siedzieć (ok. 6.-7. miesiąc). Dziecku podaje się na talerzyku czy stoliku różne produkty o stałej konsystencji. Muszą być w takiej postaci, aby mogło ono łatwo po nie sięgnąć i chwycić je rączką. W zależności od wieku, mogą to być pokrojone kawałki miękkich warzyw (np. cząstki pomidora bez skórki i pestek lub ugotowane różyczki brokułu), owoców (np. kawałki banana czy morelki) czy ugotowany makaron. Co ciekawe, w taki sposób można serwować dziecku nawet kaszkę czy kleik, należy tylko ugotować je „na gęsto”.

Niemowlę samodzielnie sięga po produkty i je palcami. Później stopniowo przyzwyczaja się malucha do używania łyżeczki czy widelca. W czasie stosowania BLW, niemowlę jest również karmione piersią lub mlekiem modyfikowanym. Według autorów, dziecko po kilku miesiącach będzie w stanie samodzielnie zjeść cały posiłek!

Zalety metody BLW

Obecnie odchodzi się od sztywnego schematu żywienia niemowląt, w którym nowe produkty wprowadzano według jednego wzoru, w ustalonej kolejności. Metoda „zapoznawania” niemowlęcia z różnymi konsystencjami, kolorami, zapachami i smakami jedzenia ma wiele zalet. Może pomagać w nauce akceptowania nowych, nieznanych dziecku produktów oraz korzystnie wpływać na apetyt i uczucie sytości.

„Ominięcie” etapu papek i musów podawanych łyżeczką i wczesne wprowadzenie pokarmów stałych, pozwala na ćwiczenie umiejętności gryzienia i żucia, co jest bardzo istotne w późniejszym okresie życia.

Czy są jakieś wady metody BLW?

Pewnym niebezpieczeństwem może być zbyt wczesne wprowadzanie pokarmów pochodzących z rodzinnego stołu (czyli potraw jedzonych przez resztę dorosłych domowników). Takie posiłki mogą mieć nieodpowiedni skład czy jakość (np. zbyt dużą zawartość soli).

Niektóre produkty (np. mięso) mogą być początkowo zbyt trudne do pogryzienia. Późniejsze ich wprowadzanie może powodować ryzyko zbyt małego spożycia ważnych składników, np. żelaza. Innym niebezpieczeństwem może być to, że dziecko samo nie zje wystarczającej ilości posiłku. Może to prowadzić do niewystarczającej zawartości energii w jadłospisie.
W razie takich wątpliwości zawsze warto zasięgnąć porady specjalisty: lekarza pediatry czy dietetyka.

Literatura:

Szajewska H, Socha P, Horvath A i wsp. Zasady żywienia zdrowych niemowląt. Zalecenia Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci. Standardy Medyczne Pediatria 2014;11:321-338.